Denk je dat er iets mis is met je?

backlit-bonding-casual-708392_kleiner

Voel je je wel eens verdrietig, angstig, depressief? Heb je het idee dat je niet op deze wereld hoort, dat je anders bent dan de rest? Voel je je een mislukking, een foutje van de natuur? Alsof je niet goed genoeg bent, dat er iets ‘mis’ is met je? Misschien heb je wel een diagnose gekregen. Hebben ‘mensen die er verstand van hebben’ (arts, psycholoog) je verteld dat je een afwijking hebt of een stoornis. Dat je dus niet normaal bent.

Er worden in de medische wereld maar te pas en te onpas met labels als ‘disorder’, ‘afwijking’, ‘stoornis’, gestrooid alsof het niks is. En buiten de medische wereld veroordelen mensen elkaar als ‘raar’, ‘sukkel’, ‘te stil’, ‘te druk’, ‘zwart’, ‘homo’, etc. Maar ze vergeten dat het hier om mensen gaat, die gevoelens hebben. En dat dit soort labels invloed hebben op het zelfbeeld van deze mensen. Herken je dat? Voel je je misschien mislukt, afwijkend, alsof er iets mis is met je? Dat is echt pijnlijk…

Normaal
Ik ken het idee. Het kan alle kleur uit je leven trekken. Ik heb geprobeerd om me aan te passen aan de rest, zoals een kameleon. Ik wilde zo min mogelijk opvallen, want als ik opval dan zien mensen dat er iets mis is met me. Dan komen de oordelen, de afwijzingen. Me continue aanpassen aan mijn omgeving heeft me veel energie gekost. Ik kreeg diagnoses zoals chronisch vermoeidheid, prikkelbare darm syndroom en burn-out. Ik dacht echt dat er iets mis was met mij, dat ik een alien ben die op de verkeerde planeet is terecht gekomen door een foutje.

Maar wie bepaalt eigenlijk wat normaal is en wat niet? Of je nu in God gelooft of één of andere kracht/natuurwet die maakt dat mensen worden geboren… deze kracht heeft jou gemaakt zoals jij bent, heeft mij gemaakt zoals ik ben. Wie is de mens, om te bepalen dat deze kracht foutjes maakt? Is het feit dat je bestaat en leeft niet al voldoende bewijs dat je géén foutje bent? Maar dat je precies bent zoals je bent bedoelt? Dat je óók normaal bent?

Wie ben je écht?
Als je een diagnose heb gekregen is dat slechts een hoofdstuk uit jouw gebruiksaanwijzing. Het zegt iets over hoe je het beste met jouw lichaam of brein kan omgaan. Maar fuck de labels zoals afwijking/stoornis/homo/sukkel/zwart/etc. Dat is niet wat jij bent. Je bent niet jouw diagnose, je bent niet wat andere mensen van je vinden en je bent niet jouw lichaam. Je bent niet jouw gevoelens. Jij bent datgene wat jouw hart doet kloppen, wat jouw lichaam doet leven. Kun je dat voelen? Weet je wie jij werkelijk bent, ten volle?

Gevoelens als richtingaanwijzer
Wanneer je denkt of doet zoals je werkelijk bent, dan voel je je goed. Wanneer je je slecht voelt, dan denk je iets of doe je iets wat niet past bij wie je werkelijk bent. Je gevoelens zijn daarom de richtingaanwijzer naar jouw werkelijke ‘ik’. Om je op weg te helpen met je ontdekkingstocht naar wie je werkelijk bent, heb ik een meditatie opgenomen. Deze meditatie kun je opzetten wanneer je je slecht voelt, wanneer je denkt dat er iets mis is met je. Het helpt je om je weer goed te voelen, om weer meer jezelf te zijn. Je krijgt deze van mij cadeau. Vul het formulier hieronder in om de meditatie te ontvangen. Je krijgt van mij daarna nog een aantal mailtjes waarin ik je meer uitleg over ‘wie je werkelijk bent’ en hoe je daar achter kunt komen.

Meditatie download visual

Download de meditatie

Vul je naam en email adres in om de meditatie te downloaden.

Normaal krijg ik elke avond sensaties in mijn lichaam die mijn lichaam onrustig maken. Maar toen ik luisterde naar jouw meditatie, sliep ik als een roos omdat ik de gevoelens begon te zien als een teken dat het lichaam iets zegt tegen mij en ik naar deze moet luisteren en omarmen als mijn kind.
Het probeert mij iets te vertellen en niet in de weg te zitten…

D.

Label: epilepsie

Wie ben ik

Mijn naam is Marita de Bondt en ik werk als psycho-spirituele coach. Ik combineer psychosociale therapie, de gestalt benadering en spiritualiteit waarbij ik me vooral richt op jouw gevoelswereld. Gevoelens geven je veel informatie over wie je werkelijk bent, wat je denkt, wat je dromen en verlangens zijn. Door in mijn eigen gevoelswereld te duiken heb ik ontdekt dat ik de labels ‘chronisch vermoeidheid’, ‘prikkelbare darmsyndroom’, ‘chronisch somber’ en ‘burn-out’ niet ben. Door emoties los te laten en beperkende overtuigingen om te buigen, heb ik nu véél meer energie, nog maar weinig last van mijn darmen en ben ik niet meer somber of burned-out. Ik ben juist positief en optimistisch en dat creëert wonderen in mijn leven.